Van nature
Een koe is een herkauwer die in kuddes leeft. Ze krijgt rond haar tweede levensjaar een kalfje. Direct na de geboorte likt ze het kalf schoon; vanaf dit moment zijn moeder en kind onafscheidelijk. Na een week gaat het kalfje ook met andere kalfjes spelen. Als er niet door de mens wordt ingegrepen, verlaat het kalf de moeder als het zes tot tien maanden oud is. De koe geeft van nature dus alleen melk in de periode dat ze een kalf heeft.

In de bio-industrie
Steeds meer melkkoeien blijven hun hele leven in de stal opgesloten. Dus zonder mogelijkheid buiten in de wei te grazen. Vorig jaar waren dat er al 150.000. Dat is ruim tien procent van de veestapel. Melkkoeien zijn zo doorgefokt dat ze onnatuurlijk veel melk geven. Een gemiddelde koe geeft ruim twee keer zo veel melk als haar betover-over-overgrootmoeder in 1950. Door deze onnatuurlijk hoge productie lijden koeien vaak aan ziekten zoals uierontsteking. Ook worden koeien nu veel eerder ‘afgeschreven.’ Verdween vroeger een koe na tien jaar naar het slachthuis, tegenwoordig wordt een koe al na vier jaar melkproductie afgedankt.

Kalfjes worden direct na de geboorte bij de moeder weggehaald. Na tien dagen worden ze vaak al op transport gesteld naar de mesterij. De eerste acht weken van hun leven staan ze alleen in een krappe box. De natuurlijke behoefte om te zuigen en aan contact met soortgenoten, kunnen ze hier niet bevredigen. Daarna worden de dieren in groepen van vier à acht gehuisvest op kale, harde roosters in kleine hokken. Vleeskalveren krijgen geen uitloop naar buiten. En al helemaal geen toegang tot het weiland. Om hun vlees mooi blank te krijgen, worden ze veelal op een ijzerarm dieet gezet waardoor ze aan bloedarmoede gaan lijden.

Vleesstieren worden zo zwaar dat ze letterlijk gebukt gaan onder hun enorme gewicht. Uit onderzoek is gebleken dat ze verhoudingsgewijs zeer veel liggen. Dat komt omdat hun overbelaste (en vaak beschadigde) gewrichten continu pijn veroorzaken.
Bovendien hebben de stieren weinig bewegingsruimte. Meestal staan ze het grootste deel van hun leven op betonroosters in hokken van 3 bij 4,5 meter. Omdat ze vaak geen zachte ondergrond hebben, lijden veel vleesstieren aan pootgebreken.

Biologisch
Alle biologische koeien hebben buiten in de wei alle ruimte om te grazen. Bovendien produceren ze wat minder melk en groeien ze wat minder hard. Daardoor kennen ze minder welzijnsproblemen. Sommige biologische kalfjes mogen daarnaast ruim drie maanden bij de moeder blijven – en kunnen vanaf de tweede week met andere kalfjes spelen.

Varkens
Kippen
Andere dieren